2011/12/17

American Christmas

Larrepetit, 2011-12-17




          Abeslari izarren ikuskizunaren ostean, milioika telebista ikus-entzuleren arreta osoa erakarriz, zast, koloretako 30.000 argi batera piztu ziren, urtero Rockefeller-en jartzen den Picea Abies zuhaitzean. Eta horrek adierazi zuen, ofizialki, 2011ko Eguberriak abiatu zirela.

          Bosgarren etorbideko dendetako erakusleiho deigarri, original eta ikusgarriek gogorarazten digute data hauetako kontsumorako neurriz kanpoko joera. Edo, hobeto esanda, erakusleihoei begira jarri, eta jendearen bultzakadak eta etengabeko joan-etorriak ematen didate niri zer pentsatua: hori da hori, mundua! Negozioa, negozio da. Bi esku izan beharrean lau izatea desiratzen dute askok, erositako pakete guztiak eraman ezin dituztenean.

          Hiriak, atzerritarrak hartzeaz gain, turista nazionala hartu ohi du bere barnean, gogotik: familia giroan hiru bat egun New Yorken pasatzera etorritakoak gehienak; Bizarzuriren txapel gorria burutik kendu gabe, Eguberrietako ikuskizunetara joaten direnak; patinaje pistetan elkarrekin irrist egin, eta kaleetan barrena paseoan gozatzen dutenak.

          Ez dago etxe sarrerarik garai honetako dekoraziorik gabe. Manhattandik kanpora, beste auzoetan, aurrealdea koloretako argi txikiz jositako eraikinek atentzioa erakartzen dute. Eguberrietako kantuak etenik gabe entzun litezke edonon, eta kale gaineko eta lur azpiko musikariek ere beraien errepertorioak egokitu egiten dituzte.

          Aitortu beharra daukat: polita dago hiria. Eta neurri handi batean, muntatze eta eszenografia honek guztiak harrapatu egiten zaitu eta bere zurrunbiloan sartu.

          Amonarena pena. «Nora zoaz?», galdegin zion bilobari. «New Yorkera, amona, oporretan». «Gertuago ez al zegoen tokirik?», amonak berriro. Bilobak irribarre goxo batekin erantzun zion. Eta amonak, segidan: «Tori diru pixka bat, eta ekarri handik Gabonetako loteriako dezimoren bat».



2011/12/12

Emakumeak politikan. Berdintasunaren boterea.

(Hemen daukazue, emakumeen parte hartze politikoaren inguruan egindako erreportajea. Mundu mailako datuak, Nazio Batuen Erakundea-Emakumeak sailaren begirada, Begona Lasagabaster eta Hiba Qasas-en esperientzia eta iritziak, bakearen nobel saridunak, esparru honetan egindako ikerketa desberdinak, eta gehiago, Berria egunkariko Igandea gehigarrian argitaratu zen)

BERRIAn argitaratua, 2011-12-11





Emakumeena ere bada boterea

Emakumeek erabakigune politikoetan parte hartzea bermatzea galdeginez, adierazpen bat adostu zuten irailean mundu osoko dozenaka emakume liderrek. Nazio Batuen Erakundeak ebazpena onartuta, parte hartzearen inguruko datu errealak emateko eskatuko zaie herrialdeei aurrerantzean.




Gari Udabe New York

          Iragan irailaren 19a egun seinalatua izan zen; izan ere, NBE Nazio Batuen Erakundea New Yorken egiten ari zen 66. Batzar Nagusiaren harira, hainbat emakume liderrek adierazpen garrantzitsu bat egin zuten, demokrazian, politikan emakumeek parte hartzeko duten eskubidea defendatuz. Munduan zehar, politikan eta erabakiak hartzeko guneetan emakumeen parte hartzea handitzeko deia egin zuten. Besteak beste, parte hartze hori demokraziarako ezinbestekoa dela esan zuten, eta egoera guztietan garapena eta bakea lortzeko beharrezkoa dela nabarmendu —bake egoeretan, gatazketan, gatazka ondorenean eta trantsizio politikoetan—. Xede hori lortzeko zenbait gomendio ere eman zituzten emakume lider horiek. 

          NBE-Emakumeak saileko zuzendari Michelle Bacheletek adierazpenaren harira esan zuenez, helburu berak bildu zituen emakume guztiak: «Erabakiguneetan emakumeek parte har dezaten bermatzeko bideak irekitzeak. Munduko inteligentziaren erdia erabiltzen badugu (emakumeena), errazago izango zaigu etorkizunean aurre egin beharko diegun erronkei irtenbidea ematea ». Han izan ziren, besteak beste, Dilma Rousseff Brasilgo gobernuburua, Kamla Persad-Bissessar Trinidad eta Tobagoko lehen ministroa, Hillary Clinton AEBetako Estatu idazkaria, Catherine Ashton Atzerri Gaietarako Europako Batasuneko ordezkari eta Europako Batzordeko lehendakariordea, Roza Otunbaeva Kirgizistango presidentea, Tarja Halonen Finlandiako presidentea, Trinidad Jimenez Espainiako Atzerri ministroa, Rocio Garcia Gaytan Mexikoko Emakumeen Gaietarako ministroa, Aurelia Frick Liechtensteingo Printzerriko Atzerri ministroa eta Lilia Labidi Tunisiako Emakumeen Gaietarako ministroa. Horiek egun hartan sinatu zuten adierazpena, eta gerora beste hainbatek bat egin dute bertan eskatzen denarekin.



 Parte hartzea  bermatzea trantsizio egoeretan ere

          Nazio Batuen Erakundeko Batzar Nagusiko hirugarren  atzordean, azaroaren 19an, adostasunez onartu zen emakumeen parte hartze politikoa defendatzen duen ebazpena. Benetan garrantzitsua da erabaki hori, eta, formalism guztiak gainditu ostean, prozesua bukatua egongo da urte bukaera baino lehenago. 

          Gauza askori buruz hitz egiten da ebazpen horretan, baina, besteak beste, nabarmendu dute nolako garrantzia duen emakumeen parte hartze politikoak demokrazian, garapen iraunkorrean eta pobreziari aurre egiteko orduan. Era berean, emakumezkoek aurre egin behar izaten dituzten oztopo asko aipatzen dira —agerikoak eta, familia zaintzeko duten ardura bezala, ez hain agerikoak—. Besteak beste, berdintasuna lortze aldera alderdi politikoek duten eginkizun garrantzitsuaz hitz egiten dute ebazpenean. Eta ideia horri lotuta, halaber, bereziki trantsizio egoeran dauden  herrialdeetan kontuan hartu beharreko eskubidetzat jotzen da parte hartze hori. 

          Garrantzitsua da, era berean, NBEko idazkari nagusiak bi urteko epean esparru honetan gauzak nola dauden azaldu beharko diola Batzar Nagusiari. Horretarako, munduko hainbat herrialdetako gobernuei datu errealak emateko eskatu zaie. Eskatzea, ebazpen bidez edo ebazpenik gabe, libre da, eta ematea ere bai. Hortaz, ikusi egin beharko da hurrengo bi urteetan zer jarrera hartzen duten NBEren barruan dauden herrialdeek.



Jaurlaritzaren laguntza NBE-Emakumeak sailari

           Patxi Lopez Eusko Jaurlaritzako lehendakariak eta haren gobernuko hainbat kidek urrian AEBetara egindako azken bidaian, 450.000 euroko lankidetza hitzarmena sinatu zuten NBE-Emakumeak sailarekin, helburu honekin: Latinoamerikako eta Karibeko gobernu maila guztietan emakumeen parte hartzea bultzatzea eta, oro har, emakumeek duten eskubide hori defendatzea. 2012an hasita, bi urte iraungo du akordioak.

 
Legebiltzarretan lekua egiten

Aurrerapausoak eman badira ere, gaur egun erabakigune politikoetan dauden emakumeen kopurua eskasa da oraindik mundu zabalean




G.Udabe New York

          Iparretik hegora eta mendebaldetik ekialdera, herrialdeen errealitateak asko aldatzen dira. Baina bada askotan agertzen den ezaugarri bat: parlamentuetan, botere politikoan, ekonomikoan, erabakitzeko guneetan parte hartzeko eskubidea ukatzen zaiela emakumeei, edo, espresuki debekatu ez arren, haietan duten presentzia eskasa dela. Munduko liderren %10 baino ez dira emakumeak. Bost parlamentaritatik bat baino gutxiago da andrazkoa, eta esparru horretan erreferentziatzat hartzen den %30eko datua 28 herrialdek baino ez dute lortzen. 

          Indian, 1992an konstituzioa aldatu eta eserlekuen %30 emakumeentzat gorde behar zirela erabaki ostean, milioi bat andre daude gaur egun udaletan zinegotzi karguetan. CEPALek (berdintasunerako behatokia) 2009ko datuei erreparatuz ondorioztatu zuenez, alderantziz gertatzen da Latinoamerikako herrialdeetan: emakumeen parte hartzea oso txikia da herrietan, %8,5 besterik ez baitira emakumeak udaletan. 

          Zenbait ikerketaren arabera (GEPAL, IDEA-IDB), Latinoamerikako alderdi politikoetako afiliatuen erdiak emakumeak dira, baina %19 bakarrik iristen diraerabakiak hartzen diren erakundeetara. Alderdien %92k genero berdintasunaren edo emakumeen inguruko sailen bat dute, baina sail horren eragina hutsaren hurrengoa izaten da. Munduko Ekonomia Foroak 134 herrialde aztertu ondoren esandakoa kontuan hartu ez duten seinale: genero berdintasunak eragin zuzena du barne produktu gordinaren hazkundean. Enpresa munduan ere joera bera da, Fortune 500 aldizkariaren arabera: zuzendaritza kontseiluetan hiru emakume baino gehiago dituzten enpresen irabaziak gainerakoenak baino %53 handiagoak dira. Ordea, Munduko Bankuak lan esparruan indarrean dauden legeen inguruan egindako ikerketaren arabera, aztertutako herrialdeen heren batean emakumeek ezin dute lan egin zenbait sektoretan.

           Antzera gertatzen da hezkuntzan ere: 2010ean Unescok 80 herrialdetan eginiko azterketa baten arabera, munduko herrialde gehienetan emakumeek hezkuntza eskasa jasateko aukera gehiago dituzte gizonezkoek baino. Urte berekoa da Global Media Monitoring Project-ek komunikabideen inguruan egindako ikerketa: egunkari, irrati eta telebistetako albisteetan emakumeek %37ko presentzia dutela dio. Albisteen %24k baino ez dute zerikusia emakumeekin edo haien ingurunearekin, eta hedabideentzat garrantzitsuak diren gaien %82 gizonen ahotik entzuten dira.

          IDEA eta NBE-Emakumeak sailak Ameriketako zenbait herrialdetako bozak hedabideetan aztertuta ondorioztatu zutenez, andrazko hautagaiek ez dute gizonek adina leku izaten, eta programen eztabaidetan genero berdintasuna ez da batere jorratzen. Gehienetan emakumeen gaitzat jotzen da, eta gizonek ez dute hizpide izaten.



Eginiko lanaren aitortza

Giza eskubideen aldeko eta, bereziki, emakumeen eskubideen aldeko hiru ekintzailek jaso dute aurten Bakearen Nobel saria; andrazkoak dira hirurak



G.U. New York

          Aurten eman diren Bakearen Nobel sariek ere zerikusi zuzena izan dute munduan emakumeek berdintasunean, politikan eta beste hainbat esparrutan parte hartzeko duten eskubidearekin. Hiru emakumek irabazi dute saria: Ellen Johnson Sirleaf liberiarrak, Afrikan demokratikoki aukeratutako lehendabiziko emakume presidenteak; herrialde horretako emakumeen eskubideen defendatzaile eta ekintzaile Leymah Gbowee-k; eta Tawakkul Karman-ek, zeinak aurre egin zion Yemengo erregimen autoritarioari. «Emakumeen segurtasunaren alde biolentziarik gabe egindako borroken aldeko apustuengatik eta bake prozesuetan parte hartzeko duten eskubidea aldarrikatzeagatik » saritu zituztela esan zuen Thorbjoen Jagland-ek, Nobel Sarien Batzordeko presidenteak. «Ezin dugu bakerik eta demokraziarik lortu munduan, emakumeek gizonek aukera berak ez badituzte», gehitu zuen. 

          Hirurek eskatu dute eskubide hori, bakoitzak bere arloan eta bere modura. Sirleafek 72 urte ditu; Harvarden lizentziaduna da, eta zenbait ardura izan ditu Munduko Bankuan, NBEn eta Liberiako Gobernuan. 2005ean, demokratikoki Afrikan aukeratutako lehen presidente emakumezkoa izan zen. Gboweek, berriz, emakumezko kristau eta musulmanekin Liberiako buruzagiei aurre egiteko elkarte bat sortu zuen. Liberiako gerrari amaiera eman eta hauteskundeetan emakumeen parte hartzea bermatzeko andrazkoak mobilizatzen izan zuen gaitasunagatik egin zen ezagun. Emakumezkoen eskubideak defendatu eta haien aurkako bortxaketak salatzeko kanpainatan parte hartzen du. 2003an, Monrovian 14 urtez emakumezkoak bortxatu zituztenen desarmea eskatzeko milaka emakumek egin zuten manifestazioaren buruan izan zen. Egun, Bakea eta Segurtasunaren Aldeko Afrikako Emakumeak elkarteko zuzendari lanetan dabil, Ghanan. 

          Karmani emandako sariaren atzean, berriz, udaberri arabiarrean eta azken urtean izandako iraultzetan, emakumeen parte hartzea dago. «Udaberri arabiarrak ez du arrakasta izango emakumeak ez badira aintzat hartzen », adierazi zuen. Katerik Gabeko Emakume Kazetariak giza eskubideen aldeko taldeko burua da Karman Yemenen gisako herrialde kontserbadorean. «Iraultza egin duten gazte eta herritarrei » eskaini zien saria. Sariekin pozik zegoen Ban Kimoon NBEko idazkari nagusia: «Aukeraketa ezin zen hobea izan; emakumeen boterearen ikurra da. Bakegintzan, segurtasunean eta giza eskubideetan andrazkoek duten egitekoaren garrantzia nabarmentzen dute». 2004az geroztik ez zuen emakume batek Bakearen Nobel saririk jasotzen.




Begoña Lasagabaster ·
NBE-Emakumeak arloko politika aholkularia

«Bere adimenaren erdia aintzat hartzen 
ez duen herriak arazo bat du»

Politikari gisa duen urteetako eskarmentua mundu osoko beste emakume batzuk laguntzeko baliatzen du Lasagabasterrek. Emakumeen parte hartzeari begira lorpenak izan direla uste du, baina asko dagoela egiteko: «Aurrera goaz, baina poliki».

Gari Udabe New York

Hiru legegintzalditan Madrilen EAko parlamentari izan ostean, New Yorken bizi da Begoña Lasagabaster (Irun, 1962). Nazio Batuen Erakundeko Emakumeak Sailean dabil politikari aholkulari gisa lanean azken hiru urteetan. Emakumeek politikan parte hartzeko duten eskubidea defendatzea helburu hartuta,  eskarmentua duenaren lekutik ari da munduko hainbat lurraldetako emakumeei laguntzen. Hainbat emakume liderrek politikan parte hartzeko eskubidea defendatuz sinatu duten deklarazioan buru-belarri aritu da lanean.  

G Noiz hasi zineten deklarazio honetan lanean?
E Plan estrategikoa onartu ostean, udan, hasi ginen honetan lanean. Ordurako bazegoen, NBEko Batzar Orokorraren harira, zerbait egiteko hainbat herrialderen interesa eta gogoa. Eta alde horretatik, Michelle Bacheletengana, sail honetako buruarengana, jo zuten. Bakoitza bere xehetasunekin: Trinidad eta Tobagoko ordezkariek, esate baterako, genero berdintasunak herrialde baten garapenean duen garrantzia azpimarratu nahi zuten. Beste sektore batek, herrialde arabiarretan gertatzen ari diren trantsizio politikoen harira egin nahi zuen zerbait. Proposamenak entzun ostean, Bacheletek hau esan zuen:  «Bakarra egin dezagun». Eta hor hasi ginen, elementu bateratuen bila, eta zer adierazi nahi genuen erabaki nahian.

G Eztabaida eta desberdintasun handiak egon al dira?
E Ez edukian. Xehetasunetan, pixka bat. Mundu osoko herrialde guztiak eta ordezkariak bilduko zituen zerbait lortzen saiatu behar genuen. Eta, noski, arabiar herrialdeetako emakumeek duten errealitateak eta Karibekoenak zerikusi gutxi dute. Horregatik, oreka on baten bila ibili gara, eta denak eroso egotea bilatu dugu. Emakume lider handiek, ezagunenek, gainerako munduko emakumeenganako solidaritatea adieraztea lortu nahi genuen, eta uste dut ederki atera dela; hain izan zen gertukoa ekitaldia bera ere, bakoitzak bere esperientzia pertsonala kontatzen bukatu zuen.

G Zein da edukiaren garrantzia?
E Zera dio, «hau giza eskubideen gai bat da»; hori da abiapuntua, eta ondotik, «hauxe da etorkizuna». Bere adimenaren erdia aintzat  hartzen ez duen herrialdeak arazo bat dauka. Ezin da demokraziarik egon emakumeenganako oztopoz betetako herrialde batean; oztopoak politikagintzan, enpresetan, unibertsitatean, familian gainkargarengatik... Demokrazia bat egon dadin, emakumeen parte hartzea behar da, bai boto-emaile moduan, bai erakundeetako parte hartzaile moduan. Eta horrek gizarte osoari ekartzen dio onura: hazkunde ekonomikoan, ongizatearen kalitate hobean, garapen iraunkorrean, ingurumenean… «Nahikoa da» esateko modu bat da.

G NBEk gai honekin ebazpena kasik onartuta dauka.
E Bai, eta hori oso pozgarria da guretzat, noski. Gainera, gobernuen arteko negoziazioetan, kontuan hartu dituzte eskariak eta emakume hauek egindako deklarazioa eta agiria. Oso garrantzitsua izango da ebazpena onartzea. Gero, ikusi egin beharko dugu gobernuek nola betetzen duten hori!

G Deklarazioaren eta agiriaren iraileko aurkezpena nolakoa izan zen?
E Izan genituen arazoak alde batera utzita, hizketan aritu zirenen eta entzuten aritu zirenen jarrera oso garrantzitsua izan zela uste dut. Jendeak bizi sentitu zuen, emozioarekin. Jendeak negar egin zuen. Humanitate hori, emakume handi horien solidaritatea sentitzea benetan garrantzitsua izan zen askorentzat. Oso gutxitan sortzen da askotariko liderren artean egon zen giro eta lotura hori.



G Oro har,pozik orain arte zuen lanarekin lortutakoarekin?
E Lorpenak dauden neurrian bai, baina ez. Batez beste, %19koa da emakumeen presentzia parlamentuetan. %30eko datua hartzen da erreferentziatzat, hori lortutakoan gauzak alda litezkeela uste delako; baina ez da hori lortu beharrekoa, baizik eta berdintasuna. 26-28 herrialde bakarrik daude parlamentuan emakumeak %30 baino gehiago dituztenak. Beraz, aurrera goaz, baina poliki.

G Zein lorpen nabarmenduko zenituzke?
E Urte eta erdi honetan, badira bi oso garrantzitsu: 2010eko uztailean, NBEko Batzar Orokorrak genero berdintasuna lortzeko eta emakumeen parte hartzea bultzatzeko NBE-Emakumeak sortzea erabakitzea, alde batetik. Bestetik, frogatzea emakumeok politikan eta ekonomian parte hartzeak gizartean, ekonomiaren hazkundean eta kalitate handiago batean islatzen dela. Alegia, herritarren erdiak kontuan hartzea ez dela eskubide kontua bakarrik (hori ere baden arren), element giltzarria da garapenerako. Hori baieztatzeko datuak dauzkagu: zenbat eta genero berdintasun handiagoa, orduan eta barne produktu gordinaren (PIB) hazkunde gehiago; enpresetan zenbat eta emakumeen parte hartze handiagoa, orduan eta etekin gehiago.

G Hiru urte pasatxo daramatzazu NBEn.Zeintzuk dira zure zereginak?
E Nirea politikaren esparrua da, eta politika aholkularia naiz. NBE-Emakumeak sortu zenean jaio zen sail berri batean nabil: Lidergoa eta Parte Hartze Politikoa sailean. Nire eginkizuna gobernu mailetan jarri beharreko arauak ezartzen laguntzea da. Gero, programen diseinua egitea: lanean ari garen herrialdeetan —gizarte zibilarekin, alderdi politikoekin, komunikabideekin, hauteskunde sistema eta erakundeekin lan
egiten dugu—, zertara bideratu nahi duten erabaki, hainbat urtetan zer lortu nahi duten kontuan hartu, eta hainbat programa abian jartzen ditugu. Gure esperientzia kontuan hartuta, herrialde horretako errealitatera egokitzen saiatzen gara, baina beti herrialde horrek duen ikuspegi politikoaz jabetuta. Neurrira traje bat egiten diogu herrialde horri. 

    Horrez gain, emakume parlamentariei ikastaroak ematen dizkiegu, hauteskunde kanpainetan komunikabideei jarraipena egiten diegu, alderdi politikoekin lan egiten dugu, genero aurrekontuetan lagundu… Eta azkenik, NBEren barruko koordinazio lanak egiten ditugu. Hainbat sektoretan ari gara orokorrean lanean: aginte ekonomikoan; emakumeen aurkako biolentzia saihesteko gaietan; segurtasunean eta bakean; gatazka eta gatazka ondorenean…

G Esperientzia pertsonalak balioko dizu zure egunerokoan,ezta?
E Nirea hondar aletxo bat da, baina ale guztiak biltzen eta horiekin lan egiten saiatzea da kontua. Parlamentura sartzera doazen emakumezkoei (herrialde latinoamerikarretan) zer aurkituko duten kontatzen saiatzen naiz, aholkatzen. Azkenean politikagintzan egon garen hainbaten esperientziak eta bizipenak eskaintzen dizkiegu.

G Michelle Bachelet da NBE-Emakumeak Saileko burua.Harekin lan egin duzu zuk.
E Hala tokatu zait, seguruena biok politikatik gatozelako, eta hainbat lanetan elkarrekin egotea egokitu zaigulako. Benetan zoragarria da berarekin lan egitea. Esan dizutena edo irakurri duzuna motz geratzen da ezagutzen duzunean. Oso langilea da, ideiak oso garbi dituena, intelektuala, justizia irizpide handia duena, tratuan gertukoa, enpatia duena, eta giza dohain asko dituena. Bera bezalako emakume bat lidergoan egotea ere benetan garrantzizkoa dela uste dut. Izandako esperientziatik planteatzen ditu gauzak. Berak bizitakoa hor dago, eta badakigu egin litekeela.

G Hitz egin dezagun zure esperientzia pertsonalaz. Gizonezkoen mundu batean bidea egin behar izan duzu.Zailtasun asko izan dituzu?
E Egia da zailtasun gehiago daudela. Nire azkeneko legegintzaldian, emakumezko gehienak ezkongabeak ziren edo banandurik zeuden, eta 0-1 zen seme-alaben batez bestekoa. Gizonak, aldiz, ezkonduak zeuden, eta 2-3 zen zeuzkaten haurren batez bestekoa. 

    Lanak ez ziren lehen hain bateragarriak. Orain, hasi gara ikusten izan litezkeela: politikoa, hautagaia izan zintezke, eta beste emakumeen antzera, zure bizitzako beste zenbait alderdirekin bateragarri izan. Emakumeek esfortzu handiagoa egin behar izaten dute politikaren aukera egitean, eta gizonek, aldiz, ez dute horrela egin behar izan. Eta orain hori konpontzen ari da. Zailtasunak baino gehiago, bateragarriak ez diren aukerak izan ditugula esango nuke.

G Zu egon zinen hiru legegintzaldietan antzeman zen aldea?
E Bai. Gizon asko eta emakume gutxi dauden lekuan antzematen da, baina emakume asko eta gizon gutxi daudenean ere bai. Ez dira biak aukera onak. Berdintasunean, gizonezkoak eta emakumezkoak dauden tokia da aukerarik onena, zalantzarik gabe.

G Zure ibilbidean,emakume izateagatik estimatu gabea sentitu zara?
E Ez, baina ziurrenik gizonek erantzun behar ez dituzten galdera asko erantzun behar izaten ditu emakumeak: Nola egingo duzu ministro izan eta zure familiaren zaintza egiteko? Zer pentsatzen du senarrak? Eta semealabek? Horrelako galderek tokiz kanpo uzten zaituzte. Politikari, ama eta emazte ona izango zarela justifikatu beharra sentitzen duzu. Gizonezko bati egingo zenioke galdera hori?

    Estereotipoak hor daude: gizonezkoaren irudia da politikariarena, janzkerari gehiago erreparatzen zaio emakume baten kasuan… Azkenean, esfortzu txiki gehiago egin beharra dauzkagu gure mezuak helarazteko. Hori da sentsazioa.

 MOTZEAN
G.- Non eta nola jaso zenuen ETAren azkeneko erabakiaren berri?
Madrilen nengoen bilera batean.Jende guztiak bezala, zoriontsu, gustura, emozioarekin, baina euskal herritar gehienok bezala bere neurrian ospatuz jaso dut. 

G.- Ez duzu politika nazionalaz publikoki hitz egiten.  Zergatik da hori?
Orain, NBEn lan eginez, nire independentzia, inpartzialtasuna mantentzeko betebeharra ere badaukat, bereziki iritzi publikoa ematerako orduan. Horregatik bakarrik, zuhurtziak inolako adierazpen politikorik ez egitera eramaten nau. Eta gero, herritar soil bat naiz, eta ez dut uste nik pentsatzen dudana jakiteak berebiziko garrantzirik duenik.     



Hiba Kasas ·
Arabiar estatuetarako arduraduna NBE-Emakumeak Sailean

«Parte hartze bilakatu behar da aktibismoa izan dena»

Herrialde arabiarretako iraultzetan gizonek nahiz emakumeek funtzio berak bete dituztela dio Kasasek, baina trantsizioetan genero berdintasunaren gaia «gerorako» utzi ohi dela uste du.


G.Udabe New York

Urte hasieratik NBE-Emakumeak Sailean herrialde arabiarrekin ari da lanean Hiba Kasas (Nabulus,Palestina, 1980). Aldaketa garaian emakumeen parte hartze eskubidea bermatzeak duen garrantziaz ondo jabetuta dago, eta hori lortzeko asmoz askoren bidelagun da. Horregatik, akaso, emakume askoren bizitzak aldatzen lagun dezakeela ikustea benetan sentipen atsegina dela dio.

G 2011 urte berezia izan da Udaberri Arabiarra dela eta.Nola sentitu zara iraultza horien guztien aurrean?
E Arabiar gisa, uste dut denbora luzean nire belaunaldiak ez duela aldaketarako aukerarik ikusi.Gaur egun, benetan indarra ematen digu jendetza handiak etorkizun hobe bat eskatzen ikusteak; askatasuna, justizia soziala, duintasuna aldarrikatzen ikusteak. Halaber, era baketsuan, kalean gertatzen zena ikusteak denok inspiratu gaitu; beste behin ere, herritar eta ekintzaile izatearen zentzua argi geratu da. Emakumeen parte hartzearen inguruan lanean ari denarentzat, iraultzok benetan garrantzitsuak, bereziak izan dira, emakumeak gizonekin kaleak hartzen ikusi ditugulako, zahar eta gazte, protesten eta erreformen lidergoetan.

G Zein izan da, zure ustez,emakumeen funtzioa iraultza hauetan?
E Oso funtzio garrantzitsua izan dute. Ekintzaile gisa kalean egon dira gizonekin. Mobilizazio eragile aritu dira, sare sozialak erabiliz iraultzak bultzatzen... Udaberri Arabiarrean gizonek eta emakumeek maila bereko funtzioa izan dute, eta eskaera berak izan dituzte: askatasuna, justizia eta duintasuna aldarrikatu dituzte. 

    Emakumea politikoki aktibo ikusi dugu, eta hori politikan parte hartzeko eskubidearen harira ulertu behar da. Zeren, normalean, iraultzetan emakumeek gizonek adina funtzio eta lan egiten dute, baina gero, erabakiak hartzean, politika egiten hasteko garaian, emakumeak atzean uzten dira, eta erabakiak hartzeko mahaietatik kanpo geratzen dira.

G Zein da,oro har, herrialde arabiarretako emakumeen egoera?
E Emakumeen eskubideez hitz egiten badugu, uste dut aurrerakuntza handiak egin direla azken urteetan, hezkuntzan edo herri mailako politikaren parte hartzean, esaterako. Baina, aldi berean, politika nazionaletan oso parte hartze txikia dute; langile mugimenduetan ere mundu mailako txikiena da haien esku hartzea. Zenbait esparrutan aldaketak izan badira ere, asko dago egiteko.

G Eta zein da gizonen jokabidea?
E Kultur erresistentzia handiko lurraldea da. Herrialde baten garapenean genero berdintasuna ez dela beharrezkoa pentsatzen duten gizonezko asko dago. Berdintasunaren arazoa politikoa da eta horregatik da gure lana garrantzizkoa. Tokiko gizarteak bultzatzea eta lidergoa hartzeak garrantzi handia duela uste dugu. Zalantzarik gabe, prozesu bat da, eta bere denbora behar du; ez da egun bakarrean lortzen den zerbait.

G Herrialde hauek demokrazia eta ekonomia nola garatu beharko lituzketen entzun dugu. Baina genero berdintasunaz ez dugu askorik entzun. Ez da lehentasuna,orduan?
E Halako herrialdeak demokraziarantz erreformak egiten ari direnean dagoen arriskurik handiena da, herrialdearen garapenaz hitz egitea, demokratizazioaz, erreformez, eta berdintasunaz eta halako eskubideez ez hitz egitea. Hasieran, trantsizioa nola egin da gehiago, nola lortu demokrazia; genero berdintasuna eta halakoak gerorako uzten dira. Hala ere, zenbait trantsizio gobernuri ulertarazi behar zaie gizarte osoa kontuan hartu behar dutela, berdintasun eskubidea bete behar dela.

G Nola ari zarete han lanean?
E Gizarte eragileekin eta genero berdintasunaren inguruan ari direnekin lotura estua dugu, bai eta gobernu eta bestelako erakundeekin ere. Iraultzen hasieratik egiten ari garena zera da: gizarte zibila eta bere eskubideak defendatu, elkarteak antolatzera bultzatu, helburuen agenda egiten lagundu, eta aktibismoa izan dena parte hartze bilaka dadin bultzatu.

G Aztertu ditzagun zenbait herrialde. Tunisian,zein da egoera?
E Tunisian hauteskundeak izan berri dira. Nahiz eta zerrendek ez duten hori erakutsi, esperantza handiak ditugu Berdintasun Legearekin. Aukeratu zituzten emakumeen portzentajea handia izan da, ospatzeko moduan daude. Hasieratik egon gara hori bultzatzen, baina orduan adina garrantzia du babesa ematen jarraitzeak eta aurrera urratsak egiteak.

G Egipto da hurrengoa.
E Zenbait egitasmo egin ditugu Egipton, esaterako, aholkularitza lanak herrietan. Hango emakumeek Egipto berrian ikusi nahi dutena eta lortu nahiko luketena egituratzen saiatu gara. Oso ariketa garrantzitsuak dira; zenbaitetan ikusten dugu ez daudela ongi antolatuta, ez direla beren eskaera eta ikuspegiak behar den tokietara iristen, eta ez daukatela ez legeetan ez eta konstituzioetan ere islarik. Kasu horietan, gobernuarengandik zer espero duten azalduz gutuna kaleratu zuten, eta 300dik gora parte hartzailerekin konferentzia egin genuen.

G Emakumeek botoa emateko duten eskubidea bermatzea ere oinarrizko eskubidea da.
E Bai noski. Barne Ministerioarekin eta gizarte erakundeekin, biekin ari gara lanean, nortasun agiririk ez daukaten emakumeak nola erregistratu aztertzeko eta emakume guztiek botoa emateko edo gizarte zerbitzuak erabiltzeko eskubidea izan dezaten.

G Eta Libiaz,zer esan?
E Zer nazio eraiki nahi duten eztabaidatzea eta erabakitzea mahai gainean dago gaur Libian. Aurrekoetan bezala, gauzak egiten saiatzen ari gara, baina aurrez gizarte zibila existitzen ez zela kontuan hartuta, laguntza eta babes handiagoa behar dute dena eraikitzeko eta beren funtzioa izateko. NBE-Emakumeak Sailetik babes osoa ematen ari gara.

G Oso momentu garrantzitsua da bizitzen ari garen hau?
E Bai, oso. Aukerak ikusi ditugu eskubideak defendatzeko, eta herrialde horiei trantsizioan laguntzeko. Orain arte aktibismoa izan dena parte hartze bilakatu behar da, eta nazioarteko komunitatearen laguntzarekin egin liteke.

G Bada adibidetzat jar litekeen herrialde jakinen bat,ereduren bat?
E Arabiar herrialdeetan hainbat aurrerakuntza egon dira, esaterako, Marokoko konstituzio berriak berdintasunaren arloan aurrerapauso handiak bildu ditu; Egiptok lege benetan onak ditu emakumeen alde, dibortzio eskubideari buruz; Palestinak hezkuntza maila oso altua du... Oro har, Golkoko zenbait herrialdetan ikusi dira hezkuntza mailako aldaketak, baina ez da gauza bera gertatu parte hartze politikoan. Ezin dut esan eredu bat eta ona dagoenik. Garapen moduren bat egon da herrialde bakoitzean. Baina sareak sortu behar dira, harremanak herrialdeen artean, eta bereziki emakumeen mugimenduen inguruan, eta besteengandik zer ikas dezaketen aztertu.

2011/12/10

Zergatik?

BERRIA, Larrepetit 2011-12-10



          Axel, maitea, hilabete gutxi dituk oraindik. Baina koxkortzean, haur gehienak bezala, «zergatik?» galdetzen ikasiko duk, eta gauza guztien zergatiaren bila abiatuko haiz.

           «Zergatik?», aita kartzelako horma hotzen artean ezagutu duan galdetzean, hi jaio baino lehenago preso eraman zutela kontatu beharko diagu. Kartzelako kartzelan, isolaturik eduki zutela, baina aitak besoetan hartzen hinduen bakoitzean egoeraren gogortasuna samurtzen laguntzen hiola eta indarra ematen.

           «Zergatik?» preso galdetutakoan, Audientzia Nazionala zer den argitu beharko zaik, eta egun batean, han, «epaiketa» bat egin ziotela aitari kontatu: sekulan ez duela armarik esku artean izan eta inor ez duela hil defendatu dik aitak, sutsuki; txapela kentzeko moduan, gainera. Errugabea denaren segurtasunetik, eskatu adina informazio eman dik, eta ez dik galdera bakar bat erantzun gabe utzi.

           «Zergatik?» errudun galdetuko duk. Epaileek, kalitate txarreko DNA froga susmagarri batzuk nahikoa direla erabaki dutelako, edo, inolako frogarik gabe, ETAkoa izan ez baina bere aginduak betetzen zituela ondorioztatu dutelako, aitak errugbi talde jakin batean jokatu zuelako, bikotekide ohi bat maite izan zuelako, modu batera eta ez bestera pentsatzen duelako, eta euskaraz jakiteagatik, erantzun beharko diagu. Ez duk ezer ulertuko.

           «Zergatik?» aita ikustera joateko ama eta biok, aitona-amonek, izeba-osabek eta lagunek ehunka kilometro egin behar izaten dituzuen astero galdetuko duk.

           «Zergatik?», familia baten mina baretzeko hirean samina sortu duten.

           «Zergatik?» guztien erantzunak aurkitzea nekeza egingo zaik, eta ulertzea, are zailagoa.

           Baina Axel, bide honetan, Gurutzek bezala, ez ezak sekulan irribarrerik galdu. «Zergatik?» Horrek bakarrik baretuko duelako etxekoengan injustiziaren amorrua, eta beteko, nolabait, etxetik eraman dutenak utzitako hutsunea.


2011/12/09

Legezko hilketen lurraldean

BERRIAN argitaratua, 2011-12-09



Gary Haugen asteon hil behar zuten presoa eta beste 36 heriotza zigorretik libratu dira AEBetan, Oregongo gobernadoreari esker

Estatubatuarren artean babes handia du presoak hiltzeak, baina gero eta gutxiago



Gari Udabe New York

          Oregongo gobernadorea da John Kitzhaber demokrata, eta bera izan da heriotza zigorra aldi baterako bertan behera utzi duen azkeneko agintaria. Erabaki horrek berehalako eragina izan du herenegun hil behar zuten Gary Haugen presoarengan —neska-lagun ohiaren ama hiltzeagatik dago kondenatua—. Heriotza zigorra moralki ez dela zuzena esan du Kitzhaber gobernadoreak, eta «Oregonen indarrean dagoen heriotza zigorra, berdintasunez ez erabiltzeaz gain, ez da inpartziala, ez bidezkoa, ezta azkarra eta arrazoizkoa ere».

          Horrela hitz egiteko, John Kitzhaber gobernadorea lasai ez dagoen seinale. Eta baditu zer pentsatua emateko moduko bi arrazoi. Izan ere, badaki zer den heriotza zigorra baimentzea: 1984. urteaz geroztik, Oregongo estatuan, heriotza zigorra berriro indarrean jarri zenez geroztik, bi preso hil dituzte, eta justu gobernadorearen aurreko agintaldietan: 1985 eta 1992, eta 1995 eta 2003 urteen artean. «Gobernadore modura hartu behar izan ditudan erabakirik zailenak izan dira. Azken hamalau urtean behin eta berriz gogoratu eta aztertu ditut».

          Oregongo gobernadorearen oraingo erabakiarekin, heriotzaren korridorean dauden 37 presoek heriotzari ihes egitea lortu dute. Baina ez betiko: oraingoz, John Kitzhaber gobernadorearen agintaldia 2015ean amaitu arte. Ondoren, ikusi egin beharko da nor jartzen den haren lekuan, baina batez ere jartzen denak zer pentsatzen duen gaiari buruz. 


Illinois, azkeneko estatua

          Oregongoaren aurretik, Illinoisek hartu zuen heriotza zigorra bertan behera uzteko erabakia, urtearen hasieran. Hutsegiteen ondorioz, hamahiru preso heriotza zigorrera kondenatu zituztelako susmoagatik abiatu zuten prozesua estatu horretan. George Ryanek 2003an, orduko gobernadoreak, boterea utzi aurretik, 167 presoren kondenak aldatu zituen: presoei epea luzatu, eta heriotzaren korridoreak hustu zituen. Orduan hasitako bideak, ordea, gorabehera handiak izan ditu.

          Hala eta guztiz ere, urte hasieran, Illinoisko Kapitolioak heriotza zigorra bertan behera uztea onartu ostean, gaur egungo gobernadore Pat Quinnen sinadura bi hilabete geroago etorri zen, eta uztailaren 1ean indarrean sartu. Hamabost presok jarraitzen zuten orain dela gutxi arte heriotzara kondenatuta, eta aldaketaren ostean, eta Quinn gobernadorearen aginduz, bizi guztirako kartzela zigorrera kondenatu dituzte, baldintzapeko askatasuna eskatzeko eskubiderik gabe. 1976tik, Illinoisen heriotza zigorra berrezarri zenetik, hamazazpi exekuzio izan dira. Azkenekoa Andrew Kokoraleisena, 1999an, 21 urteko emakume bat hil eta zatikatzeaz erruduna zela erabaki ondoren. 



Eraginkortasuna, zalantzan

          Balio al du jendea horrela hiltzeak? Betetzen al ditu bere helburuak? Radelet eta Lacock kriminologia elkarte garrantzitsuenetako presidenteek 2009an egindako ikerketan ondorioztatu zuten ez duela hilketen kopurua jaisteko balio, eta herritarrek ere hori uste dute (%88).

          Urte berean, poliziaburuen artean egindako beste galdeketa batek zioen indarkeria krimenak jaisteko azken metodo atzera-eragilea dela heriotza zigorra, eta diru publikoa alferrik gastatzeko modua dela.

          Justizia Departamentuak emandako datuen arabera, heriotza zigorrera kondenatutako presoen kopuruak behera egin du 1994az geroztik. Urte hartan 313 izan ziren, eta 2010ean, 112. Oraindik, dena den, kezkagarriak dira datuak. Gainera, ez dira denak errudun izaten, eta 1973az geroztik, heriotza zigorra jasota zeukaten 120 pertsona utzi dituzte aske, errugabeak zirela frogatu ostean. Baina errugabetzat jotzen zituztenek ere egin dute kontrako bidea. Auzitegian hiltzeko erabakia hartu eta exekutatu arte agonia luzea dute presoek, hamabost bat urtekoa. Heriotzaren zain, 3.251 preso zeuden urtarrilean. gariudabe@hotmail.com



Datu esanguratsuak

AEBetako 34 estatutan. AEBetako 34 estatutan dago indarrean gaur egun heriotza zigorra. Hamaseik besterik ez daukate bertan behera utzita: Alaska, Hawaii, Illinois, Iowa, Maine, Massachusetts, Michigan, Minnesota, New Jersey, Mexiko Berria, New York, Ipar Dakota, Rhode Island, Vermont, Mendebalde Virginia, Wisconsin eta Columbiako distrituak.

Hildakoen kopurua. 1976az geroztik, 1.277 pertsona hil dituzte modu horretara. 2011. urteari dagokionez, 43ra iritsi da kopurua. Aurreko bi urteetako datuekin alderatuz gero, gutxiago: 2009an 52 izan ziren, eta iaz, 46. Estatuen mapari begiratuta, 1976az geroztik, Texas da legea gehien bete duena: 477 preso hil ditu. Aurten, 13. Atzetik dator Virginia, 109rekin. Oklahoman 96 izan dira; Floridan, 71; Missourin, 68, eta Alabaman, 55.

Presoen ezaugarriak. Death Penalty Information Center gobernuz kanpoko erakundearen azterketen arabera, 1.277 presoetatik %57 zuriak ziren, %34 afroamerikarrak, %8 hispanoak eta %2 beste etnia batzuetakoak. Gaur egun heriotzaren korridorean dauden presoen % 44 zuriak dira, %42 afroamerikarrak eta % 2 hispanoak.

Biktimen ezaugarriak. Kalifornian 2005ean egindako azterketa baten arabera, biktima zuria bada, gaizkileak hiru aldiz arrisku handiagoa du heriotza zigorra jasotzeko, biktima afroamerikar bat bada baino. Biktima latinoa bada, berriz, lau aldiz proabilitate gutxiago dute zigorrik gogorrena jasotzeko. Jack Boger eta Dr. Isaac Unah, Ipar Carolinako Unibertsitatean 2001ean egindako ikerketaren arabera, heriotza zigorra jasotzeko arrisku handiagoa du presoak biktima zuria denean. Generoari dagokionez, 12 emakumezko exekutatu dituzte 1976az geroztik. Gainontzekoak, gizonezkoak izan dira.

Herritarren babesa. Gallup-ek urrian egindako inkestaren arabera, herritarren %61ek babesten dute heriotza zigorra, babes txikia ez bada ere, 1972. urteaz gero izandako txikiena da. Esate baterako, iaz %64koa zen aldeko jarrera; 1994an, %80koa, alegia, joera beheranzkoa da, baina oraindik hamar lagunetik seik uste dute zigorrik egokiena dela odol delituentzat.

Babesleen ezaugarriak. Herrialdearen hegoaldean edo erdi-mendebaldean bizi denak babesten du batez ere, eta gizonezkoa eta zuria da gehienbat. Eta adinari erreparatuz gero, gutxiago dira gazteak: 30 urtez azpikoen artean bereziki jaisten da kopurua.

Aplikazioaren maiztasuna. Herritarren %40k uste dute ez dela behar beste ezartzen; %27k baietz diote, eta % 25ek gehiegitan ezartzen dela. Joera politikoak aztertuta, botoa Alderdi Errepublikanoari ematen diotenen hiru laurdenak daude alde. Demokraten artean, %46k dute zigorrarren aldeko jarrera.

Defentsarako abokatuak. Heriotza zigorra duten estatuetan gobernuak jarritako abokatuen %98 zuriak dira.

Hiltzeko metodoak. Egun, xiringa hilgarria erabiltzen dute 34 estatuetan. 1976az geroztik, 1.103 preso hil dituzte modu horretan. Baina baita beste era batzuetara ere: 157, elektrokutatuta; 11, gas kameran; 3, urkatuta, eta beste 3, tiroka.

2011/12/03

Ongi etorriak

Larrepetit, 2011-12-03



          New Yorken 700 hizkuntza inguru hitz egiten direla diote zenbait ikerketak. Batzuk, milioika askok hartzen dituzte ahotan. Beste batzuk, talde txikiagoek. Eta garifuna, zaghawa eta mamuju-a bezala galtzeko arriskuan daudenak ere badaude. Kalean zoazela belarria adi jartzea bezalakorik ez aberastasun honetaz jabetzeko.

          Manhattan erdi-erdian, 62 eta 65 kaleen artean, Columbus etorbideari begira daude Metropolitan opera eta Robertson Plaza ospetsuak. Justu hara sartzeko eskailera zabaletan zera irakur liteke: «Ongi Etorriak». Hainbat hizkuntzaren artean agertzen direnetako bat da euskara, baina irakurtzea tokatzen zaidan bakoitzean, «welcome» agertutakoan ez bezala mugitzen du zerbait nire barruan.

          700 horietatik bat da jatorria enigma europar bat den gure hizkuntza. Zenbait euskaldunon pasaerarekin batera, bizirik irautea bera misteriotzat jo duten euskara zaharra entzungarri eta hizpide da hiri honetako hainbat lekutan.

          Eta guztion osasunagatik, hala jarraituko ahal du! Mark Abley idazle eta poeta kanadarrak esaten duen moduan, biodibertsitatea ekosistemaren osasunerako beharrezkoa den bezala, hizkuntza dibertsitatea ezinbestekoa da gizateriaren kultur osasunerako.

          Hizkuntza bat galtzea bizitza ulertzeko eta interpretatzeko modu bat galtzea da. Eta gure herriko poetarena gogora ekarriz: hizkuntza bat ez da galtzen ez dakitenek hitz egiten ez dutelako, dakitenek hitz egiten ez dutelako baizik. Arrazoi, Joxanton! Eta oraindik, lehengo lepotik burua! Baina, atrebentzia handiz, gaur, eta gaur bakarrik, hauxe gehituko diot zuk sortutakoari: eta ez dakitenek, aukerak izan arren, ikasi nahi ez dutelako baizik.

          Inoiz ez da berandu, ordea. Datozela euskararen eskailerak igotzera, eta argitxo modernoekin esango diegu, New Yorkeko Metropolitan operara sartzerakoan bezala: Ongi Etorriak.

2011/11/28

Errepublikanoen plaza

BERRIAn argitaratua, 2011-11-24




Demokratek argi dute: Barack Obama izango da hautagaia; kontserbadoreek, berriz, bederatzi ordezkari dituzte, eta primarioen borrokan zein baino zein gogorrago ari dira.

Gari Udabe New York

           Telebistari gustua hartuta dabiltza AEBetako errepublikanoen primarioetarako hautagaiak; zein baino zein ogorrago, gehienak Tea Partykoen zaleak pozik uztea helburu, alderdiaren barruko hauteskundeetan eskuinaren muturrerago jartzen denak errazago duelako presidentetzarako lehian sartzea. Bederatzi hautagaien artean inork ez ditu bereziki erakartzen muturrekoak, oso zaila baita pozik uztea zeren kontra egin besterik ez dakien mugimendu hori. Beste kontu bat izango da zuzenean Barack Obamaren kontra aritu behar denaren diskurtsoa, baina gaurkoz, ikuskizuna da nagusi kontserbadoreen artean. Etorkinak dira errekurtsorik errazena, eta AEBen segurtasuna munduan duten nagusigoa adierazteko gaia. Azken saioak —herenegun— segurtasuna zuen ardatz. 



          Eztabaidan ikusi bezala,  presidentearen aurrean lehiatzeko aukera gehien duenaren dantza etengabekoa izaten ari da inkestetan ere. Reuters-Ipsos-ek azaroaren 10ean eta 11n egindako azkeneko ikerketaren arabera, Mitt Romney zen aukera gehien zuen politikaria. John McCainek 2008ko hauteskundeak Barack Obamaren aurka galdu zituenetik bera izan da 2012ko hauteskundeetarako faborito nagusia. Harvarden ikasitako gizonak negozioetarako ahalmen handia erakutsi du. Baina haren pentsaerak —batzuen ustez, liberalegia— eta mormoi izateak arazo bat baino gehiago ekarri dizkio, eta eztabaida publiko bat baino gehiago eragin, errepublikanoetan kontserbadoreenak oso kritikoak baitira sinesmen mormoiarekin. Seguru dagoenaren plantak, ordea, ematen dio aldeko botorik, eta azken eztabaida saioan ere gehien konbentzitu dutenetako bat izan da.

          Azkeneko hamar egunetan, baina, Newton Leroy Gingrichek hartu dio aurrea inkestetan, CNN/ORC International Pollen arabera. Osasun esparruan Obamak egin nahi zituen aldaketen aurkako jarrera sutsua erakutsi dutenetako bat da. Ikusi egin beharko da hautagai gogokoenen artean jarraitzeko modua duen.

          Herman Cain, Godfather’s Pizza enpresako presidente ohia da. 9-9-9 plan fiskalekin egin da ezaguna: enpresei eta aberatsenei zergak jaistea, eta kontsumitzaileei eta behartsuenei igotzea proposatzen du hautagai afroamerikar bakarrak. Fama handia lortu du gizonak plan horrekin, baina baita zenbait emakumek Cainen aurka egin duten sexu eraso salaketekin ere. Ikusteko dago salaketa horiek zer eragin izango duten. Azken eztabaidan, behintzat, isilena izan da, salaketa horiek bizibizi daudelako.



          George Bushek presidente izateko haren eserlekua 2001ean utzi ostean Texasko historian denbora gehien daraman gobernadorea da Rick Perry. Ebanjelaria da, eta errepublikanoen artean halako sinesmena duten askoren babesa du. Inkestetan hortxe goian ibili bada ere, egiten ari diren eztabaidetako batean, presidente izatera iritsiko balitz kenduko lituzkeen hiru agentzietatik biren izenak bakarrik gogoratzeak, edota ekitaldi batean gehitxo edanda agertu izanak aukera asko murriztu dizkio. Milaka lanpostu sortzea du helburu, azkenaldian jarraitu duen bide beretik, immigranteei soldata baxuak ezartzearen kontura, besteak beste. Tea Partykoek maite dute haren solasaldi populista. Norbanakoaren askatasunaren defendatzaile sutsua da, heterosexuala izanez gero, eta aborturik behar ez duenarentzat.

          Michele Bachmann da emakume hautagai bakarra: Minnesotatik hiru aldiz kongresista izan da, eta Tea Party kontserbadorearekin loturarik handiena berak du; Sarah Palinen ordezkoa. Demokrata gisa abiatu bazuen ere bere ibilbide politikoa, errepublikanoen aldera pasatu zen unibertsitateko azkeneko urtean.

          Jon Huntsman kimika-enpresa inperio handi bateko sozioa; Ron Paul, askatasuna, giza eskubideak eta finantza merkatuen erreformak defendatzen dituen 75 urteko medikua; gay agendaren aurka agertu izan den Rick Santorum, eta azkenik, eztabaidetara gonbidatu ere egiten ez duten Gary Johnson dira hautagaien zerrenda osatzen dutenak.

          Dagoeneko 11 saio egin dituzte, zein baino zein entretenigarriago, eta abenduaren 10ean, 15ean eta 19an izango dituzte aurtengo azkeneko hiru eztabaidak hautagaiek.Hauteskunde primarioak urtarrilean hasiko dira.



Gai izarrak

          Ekonomiaren egoera ahula herritarren ahotan egon da azkeneko hilabeteetan, eta, zalantzarik gabe, kanpainako gai izarretako bat izango da. Langabezia tasa altuari —% 9,1ekoa, 14 milioi langaberekin—nola aurre egin izango da kontua, eta Etxe Zurian geratu behar duen hautagaiak arazo horri irtenbidea emateko proposamen zehatzak jarri beharko ditu mahai gainean.

          Horrekin batera, beti-betiko gaiaz ere hitz egin beharko dute: etorkinen egoeraz, eta immigrazio legearen erreformaz. 11 milioi etorkin paperik gabekori nolabaiteko irtenbide bat eman beharko die gobernu berriak. Askok bigarren mailako gaia dela uste badute ere, presidentetzarako hautagaiek ondo dakite etorkinen botoak beharrezkoak izango direla beraien helburua lortzeko. Horregatik, horien familiarteko eta lagunen egoera konpontzeko proposamenek izan dezakete giltza. 2012ko hauteskundeetan ere, 2008koan bezala, boto hispanoak pisu handia izango du. Orain, baina, haiek botatzeko purrustadak dira nagusi. Berriena Gingrichek esandakoa azken saioan. Jasango lituzke legez kanpoko hainbat immigrante, baldin eta hamarkadak igaro badituzte AEBetan, zergak ordaindu badituzte eta familia badute.

           Gizarte segurantza eta osasun erreformaren gaia ere hor egongo da. Bereziki adineko jendearen intereseko gaia izanik, haien ahotsa ozen entzungo da kanpaina honetan ere. Hautagaiek zer egin nahi duten argitu beharko dute. Gogoratu beharra dago, iazko martxoan Obamaren gobernuak onartutako osasun erreforma AEBetako Auzitegi Gorenak aztertuko duela, eta behin betiko epaia datorren urteko ekaina aldera jakitea espero dute. Alegia, kanpaina bete-betean.

          Segurtasun nazionalaren gaiak ere, terrorismoarenak, kezkatzen  ditu, noski, herritarrak. Iraketik eta Afganistandik soldaduak etxerako bidean jartzeak pisua kendu badio ere gaiari, AEBetan barruko segurtasunak, Iranekiko jarrerak eta Etxe Zurira iritsi edo geratuko denak nazioartean eraman nahi duen politikari ere erreparatuko dio boto-emaileak. Gingrichentzat, segurtasun neurriak gogortu behar dira, eta Mitt Romneyren ustez, Obamaren atzerri politika «porrot hutsa» da, «etsaiekin lagun izaten saiatzeagatik, eta lagunei errespetu falta izateagatik ». Rommeyk, presidente izanez gero, lehen bidaia Israelera egingo luke. Afganistandik tropak ateratzearen aldeko eta kontrako iritziak eman dituzte, eta Iranen kontrako jarreran, berriz, zertzelada bitxiak, baina denak ados: Iran urtebetean mendean har dezakete AEBek, eta han sartuz gero, erregimenez aldatzeko egin behar da.

Kanpaina sarean

          Errepublikanoek dagoeneko Internet sareari eman dioten garrantzia begi bistakoa da. Primarioetarako hautagaiak bila ari diren babesa lortzeko bidean, orain arte estatuz estatu bidaiak egiten, kilometroak eginez, pasatzen zituzten orduak kopuruz jaitsi, eta kanpaina sarean egiteari eman diote garrantzia. Horren adibide National Journal-ek bere webgunean argitaratutako konparazioa: duela lau urte, Romneyk, Huckabeek eta McCainek, uztailaren 1etik azaroaren 1era, 66 egun pasatu zituzten Iowan eta 48 egun New Hampshiren. Aurten, 23 eta 37 pasatu dituzte.

          George Washington Unibertsitateko Kudeaketa Politikoaren Graduondoko zuzendari Michael Cornfieldek dioen bezala, «politikagintzan eztabaida asko izan ditugu dagoeneko; webguneak dauzkagu nazioartera iristeko; baina hitzaldiak eta mezuak on line baliabideetara bideratu dituzte gehiago».

          Hautagaiak iragarkiak jartzeko orduan ere selektiboagoak izan dira: euskarri elektronikoetarako hedabideetan gehiago jarri dituzte. Telebista, irrati eta egunkarietan errepublikanoek egindako gastua 2008an egindakoaren hamarretik bat izan da. Eta zenbait hautagaik ez du dolar bakar bat ere gastatu komunikabide tradizionaletan.

         Sare sozialak erabiltzeak, baina, fama eta ospe aldaketa handiak sor ditzake. Herman Cain eta Rick Perry hautagaiak, esaterako, biak izan dira sare sozialen bidez ospea handitzen eta erortzen ikusi dutenak, eragin positibo eta negatiboak jasan dituztenak.



Obama lehen eta orain

         2008ko hauteskundeetan Obamaren hautagaitzak izugarrizko gogoa, sua eta ilusioa piztu zuen. Horregatik, jende askok ez zuen erreparorik izan diru laguntza txekeak sinatzeko. Ez zen, ordea, herritarren babes soilarekin geratu: hainbat eta hainbat enpresa ere oso borondate onekoak izan ziren hautagaiarekin. Kanpaina dagoeneko abiatu dute oraingo honetan ere: bai, behintzat, diru bilketarena. Eta Obamaren hautagaitza bultzatu eta antolatzen ari direnak hasita daude duela hiru urte babesa emandakoei mezu elektroniko bidez dirua eskatzen. Ez da, baina, gauza bera: orduko sua, indarra ez dauka presidenteak. Ez herritarrentzat eta ez enpresarientzat. Kanpainan agindutakoa bete ez izanak itzali egin ditu herritar asko.

          Botere ekonomikoen artean, berriz, etsaien zerrenda luze samarra egin du Barack Obamak: Merkataritza Ganberak, AEBetako lobby-rik handienak, behin baino gehiagotan esan izan du ez dagoela ados gobernu honen politika ekonomikoarekin. Osasun esparruan egin nahi izan duen erreformagatik, erietxe, farmazia industria eta aseguru etxeen artean lagun gutxi ditu presidenteak. Egindako finantza erreformarekin Wall Streeteko hainbat ere gustura ez, eta diru gehien dutenek zerga gehiago ordaintzeko proposamenak ere ez ditu txekeak sinatzera bultzatuko.

          AEBetako presidente bihurtu nahi duenak milioi asko lortu beharra dauka, eta lan talde on batez inguratua egon behar du. 2008an Obama Etxe Zurira eraman zuten hauteskundeak historiako garestienak izan ziren: ia bost mila milioi dolar gastatu zituzten. Kopururik handiena Obama babesten zuten demokratek jarri zuten, eta berebiziko garrantzia izan zuten lehendabiziko aldiz erabili ziren sare sozialek ere: gazte askorengana iristea lortu zuten, eta horiek diru gutxi jarri arren, milioi asko pilatzea lortu zuten. AEBetako kanpainak, gehienetan, herritarrek eta enpresek ordaintzen dituzte.

 
Obamari aurre, nork, nola eta noiz

          Datozen hilabeteetako agenda politikoa zehaztua dago: AEBetako estatu guztietan egiten dira primarioak.Errepublikanoei dagokienez,datorren urteko urtarrilaren 3an hasiko dituzte primarioak Des Moinesen (Iowan).Hurrena iragarrita dagoen data urtarrilaren 10ekoa da,New Hampshiren,eta etenik gabe jarraituko dute ekainaren 26an Utahn azkenekoak aukeratu arte.

          Demokratei dagokienez,berriz, ez dituzte primarioak egingo, Barack Obama izango delako haien hautagaia.Salbu,azkeneko momentuan beste norbaitek aurkeztea erabakitzen ez badu
behintzat. Irailaren 3an,Charlotten (Ipar Carolina) egingo duten konbentzio edo batzar nagusira Obama buru dutela joango dira demokratak.

          Abuztuaren 27a daukate gorriz idatzita errepublikanoek.Egun horretan egingo dute batzarra,eta bertan aukeratuko dute nor izango den Obamari aurre egingo dion gizon edo emakumea.

         Azaroaren 6an izango dira auteskundeak,eta orduan jakingo da nork irabazi duen Etxe Zurirako lasterketa luzea.



Newton Leroy Gingrich. Pennsylvania, 1943.Ordezkarien Ganberako presidentea izan zen 1995etik 1999ra; urte askoan Bill Clintonen oposizioaren bozeramailea izan zen.

Mitt Romney.Detroit, 1947. Massachussetsko gobernadore izan da 2003tik 2007ra.

Herman Cain.Tennessee, 1945.Godfather’s Pizza empresako presidente ohia a,hautagaietan
esperientzia gutxien duena da.

Rick Perry.Texas, 1950.Texasko gobernadorea da, historian kargu horretan denbora gehien egin duena estatu horretan.

Michele Bachmann.Iowa,1956.Minnesotako kongresista izan da hiru aldiz,eta Tea Partyrekin loturak ditu.Emakume hautagai bakarra da.

Jon Huntsman.Kalifornia, 1960.Utahko gobernadore ohia da,eta Etxe Zurian lan egin du Ronald Reagan,George H.W. Bush eta Geroge W.Bush presidenteekin.

Ron Paul.Pittsburgh,1935.Medikua da,eta Texasko kongresista izan da.Tea Partyren «pentsamoldearen aita pontekoa » ezizena jarri diote.

Rick Santorum.Virginia, 1958.Pennsylvaniako senataria izan da.Homosexualen eskubideen aurka dago.

Gary Johnson.Dakota iparraldea,1953.New Mexikoko gobernadorea da. Ironman probetan
parte hartu du,eta Everest igo zuen 2003an.Eztabaidetara ez dute gonbidatzen maiz.